TerugGa terug
  • Aantal reacties: 0

Wat een energie in Istanbul. Hoe leuk is het om met 25 TU Delft stedebouw studenten van studievereniging POLIS onbevangen door de stad te  lopen en ervaringen op te doen. Ik wist al veel, zij wisten niks, dat is een nuttig klankbord voor allen. Want het klankborden, constante feedback, is waar het om draait in Turkije. Een kort verslag van onze workshops met Istanbul Technical University, Urban Research and Survey company Bimtas en architectenbureau PAB

Public Face-to-Face Survey
Wij hebben het in Nederland allemaal over vraag gestuurd ontwikkelen en ontwerpen, maar ik moet zeggen dat het in Istanbul beter in het DNA zit. Zij praten er niet over, maar doen het gewoon! Geen apps, moeilijke onderzoeken, digitale invulformulieren, maar gewoon de straat op en vraag maar raak!

Quality of Life and Accessibility
Zo doet Bimtas per jaar bijvoorbeeld 80.000 face-to-face kopjes thee bij de mensen thuis. De Turkse studenten zijn niet anders gewend dan de straat op te gaan. Wat zijn dan de grootste uitdagingen: Quality of life and Accessibility! Met kwaliteit van leven bedoelen de Turken ook een goede ‘walkability’ en bijvoorbeeld een veilige en goed verlichte openbare ruimte. Ook is er te weinig kwalitatief openbaar groen en verder ergert men zich elke dag minstens 4 uur per dag aan de congestie in het verkeer. Wat wil je met 68.602 mensen per m2?

Organic, not static
Daar zit iets vreemds, want we kunnen nadenken over nieuwe infrastructuur en nieuwe vormen van mobiliteit, maar we kunnen de stad ook zo organiseren dat werken, wonen, recreëren en leren op loopafstand van elkaar plaatsvind. De 20 minuten loopradius, al snel een 5 km2, zo saai hoeft dat niet te zijn. Kijk eens naar dit geweldige filmpje (duurt maar 20 seconden): de pulse van Istanbul.

The pulse of Istanbul
Na deze hartslag, kan ik Istanbul alleen nog maar als een groot levend wezen zien: Een soort enorm dynamisch en ecologisch systeem. Om in dit wezen van betekenis te zijn gaat het maar om 1 ding: Constant Feedback. Iets wat in onze statische Nederlandse planningstraditie niet voor elkaar te krijgen is. In Istanbul moet je wel meedeinen met de dynamiek om onderwijl te onderzoeken, te schetsen en te tekenen en tegelijk constant feedback te krijgen uit alle hoeken en gaten. Op die manier is Istanbul te verbeteren, ik krijg er behoorlijk veel zin in.

 

Robbert Jan van der Veen

 

Mede namens het POLIS bestuur TU Delft

Kevin van der Linden

Sarah Rach

Henriëtte van der Hee

Geef een reactie